“Árbores no deserto”, de Rosalía Fernández Rial

Rosalía Fernández Rial, autora de "Vinte en escena"

Penso a miúdo que a poesía é unha arma ateigada de poder, tamén de futuro, malia que se alerte de que é un dos xéneros menos lidos na actualidade. Sempre o foi, pero as lectoras que chegamos a ela nun momento concreto xa nunca queremos marchar, seremos fieis. Iso me acontece a min, que pasei do medo á paixón, e a buscar cada día máis poemarios que rompan as formas, que retorzan as palabras e que nos imaxinen un mundo mellor.

Estas ideas agroman no meu pensamento tras a lectura de Árbores no deserto, a recente proposta de Rosalía Fernández Rial, cuxos versos nacen a partir de citas de autoras claves no feminismo, como son Sojourner Truth, Flora Tristán, Concepción Arenal, Rosalía de Castro, Emma Goldmann, Virginia Woolf, Clara Campoamor, María Zambrano, Simone de Beauvoir, Kate Millet e Malala. O libro estrutúrase, pois, coma un alegato feminista e a autora relaciona a estas mulleres e a tantas outras co esquecemento ao que foron sometidas, co patriarcado que as sepultou, e propón versos ateigados de revolución, a das palabras. De feito, a autora da Costa da Morte cre ferventemente no poder da cultura, e por iso as súas creacións sempre ensamblan diversas artes, como a poesía e a ilustración, idea que tamén se pode apreciar noutro poemario titulado Vinte en escena. Deste xeito, as persoas que nos achegamos á súa escrita poderemos atopar moitas referencias a outras artes e a outros tempos, como acontece en Árbores no deserto, cuxo título fai alusión precisamente ao feito de que as mulleres tivesen que facer as súas vidas case nun deserto no que ninguén as recoñecía. Aínda así, e pese aos impedimentos, as figuras que recolle aquí foron mulleres fortes, que desafiaron ás leis machistas e se atreveron a cuestionar o estado das cousas, proclamando pensamentos revolucionarios.

A partir de citas e reflexións das autoras antes citadas, Fernández Rial crea poemas e textos breves nos que continúa o fío e convídanos á acción, a crer na palabra como mecanismo para falar do oculto e traelo á actualidade.

“Dun disparo asimilariamos que:

os conceptos só resplandecen

cando as palabras arden”.

Se tivese que destacar o que máis me gusta da escrita desta autora sería precisamente esa capacidade para falar dende as marxes, pero con claridade e contundencia, fuxindo de eufemismos, e cunha clara vocación de cambiar o mundo. Estas ‘árbores no deserto’ constitúe unha proposta ideal para traballar nos centros educativos de secundaria.

Ficha técnica

Título: Árbores no deserto

Autora: Rosalía Fernández Rial

Ilustracións: María José Costa Valiño (Chiña)

Editorial: Galaxia

Ano de publicación: 2020

Número de páxinas:  120

Escrito por

Graduada en periodismo y enamorada de la lectura y la cultura. Porque leer nos hace mejores personas.

Si te ha gustado este artículo y quieres dejar tu opinión, encantada de leerte!

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios .